ÇFARË ËSHTË Përfaqësimi Sistemik
Methoda e perfaqesimit sistimik eshte një metodë këshillimi dhe/ose ndërhyrje terapeutike e aplikuar në sistemet njerëzore (d.m.th. individë, familje, grupe, kompani, etj.), nga këshilltarë të trajnuar posaçërisht – terapistë.
Një Përfaqësim Sistemik mund të zgjerojë vetëdijen dhe vetëdijen e individëve, të lehtësojë ndryshimet e nevojshme në marrëdhëniet familjare, sociale dhe profesionale dhe në përgjithësi të krijojë mundësi për lehtësim dhe ndryshim në sistemet njerëzore. Ne i referohemi ndryshimeve të nevojshme që çojnë drejt çlirimit duke marshuar drejt paqes, lumturisë, krijimit dhe evolucionit.
Bert Hellinger (1925-2019), si psikoterapist, fillimisht zhvilloi aplikimin bazë dhe më të njohur të kësaj metode, të ashtuquajturat plejada familjare dhe është themeluesi i kësaj mënyre të punës.
Përfaqësimet sistemike na lejojnë të ekzaminojmë të gjitha llojet e lidhjeve, të cilat ekzistojnë jo vetëm në një familje, por edhe në një grup, një organizëm, një qëllim, në vizione, pjesë të brendshme, organe të trupit, simptoma, ilaçe (ilaçe) homeopatike etj.
Familjet dhe individët mund të merren me varësitë, martesën dhe marrëdhëniet, sëmundjet fizike dhe mendore, birësimin, humbjen, karrierën dhe çështjet financiare.
Organizatat mund të përdorin procesin SA për t’u fokusuar në ristrukturimin, komunikimin, mobilizimin e ekipit, çështjet e ngacmimit, çështjet etike, vendimmarrjen, strategjinë dhe çështjet e qëllimit/misionit.
Rivendosjet gjithashtu mund të hedhin dritë të re mbi çështjet që lidhen me trashëgiminë, biznesin familjar, luftën, krimin dhe madje edhe racën.
Përfaqësimet sistemike na mundësojnë, duke përdorur individët si \”përfaqësues\”, të projektojmë jashtë, si imazhe të dukshme, imazhe/modele të brendshme të botës që kemi formuar. Nëpërmjet të ashtuquajturve përfaqësues, ne vizualizojmë çështjet në hapësirë dhe përjetojmë “gjendjen reale” të një sistemi – nga këndvështrimi i personit që mbart çështjen.
Më pas, ne mund të eksplorojmë, nëpërmjet ndërhyrjeve mbështetëse, perspektiva të reja dhe mundësi alternative. Gjithashtu, ky imazh i jashtëm na tregon nëse diçka i mungon sistemit të paraqitur dhe na tërheq vëmendjen tek “qëllimet/qëllimet e fshehura” të mundshme dhe “çështjet e përjashtuara”, të cilat nëse merren parasysh, mund të kenë një kuptim pozitiv për zgjidhjen e problemit.
Kjo aftësi për të simuluar sistemet lind nga aftësia e të gjitha kafshëve shoqërore, përfshirë njerëzit, për t’u lidhur me fushat e informacionit të përbashkëta për të gjithë anëtarët e specieve të tyre. Kjo do të thotë se, megjithëse nuk njohim një sistem, për shembull një person, një familje, një kompani etj., megjithatë ne jemi në gjendje spontanisht, nëse bëhemi simbol (përfaqësues) për ndonjë element të sistemit, të ndjejmë dhe raportojnë ndryshime në perceptimin tonë trupor, të cilat kanë të bëjnë me atë që ne simbolizojmë/përfaqësojmë.
