CILA ËSHTË TEKNIKA GESTALT
Gestalt është një filozofi dhe një mënyrë jetese që synon zhvillimin tonë personal. Ai thekson kontaktin me trupin tonë, emocionet, mendimet në ndërveprim me mjedisin, gjë që na lejon të zhvillojmë vetëdijen dhe më shumë mundësi zgjedhjeje. Së fundi, për të fituar lirinë dhe për të marrë përgjegjësinë për jetën tonë.
Në të njëjtën kohë, na fton të jetojmë plotësisht çdo moment në “këtu dhe tani” me autenticitet, vetëdije dhe gëzim. Siç tha themeluesi i Gestalt, Fritz Perls, “Terapia ime është shumë e mirë për t’u kufizuar vetëm tek pacientët”.
TEKNIKA E LICENCËS SË KARRISE
Teknika e karriges së zbrazët është një nga “mjetet” më të përdorura të punës së Teorisë Gestalt.
“Karrigia e zbrazët” është një teknikë emocionale që mund të jetë një burim i madh për t’u marrë me çështje të pazgjidhura nga e kaluara. Pas masave të duhura, nga terapisti, rezultatet mund të jenë shumë pozitive për zhvillimin personal, e në këtë kontekst edhe për atë emocional. Kjo ndodh sepse lejon kontaktin emocional me një situatë ose një person. E veçanta e këtij kontakti është se, në të, pacienti mbetet në kontroll gjatë gjithë kohës.
Jacob Levy Moreno, themeluesi i Psychodrama, projektoi krijimin e teknikës së karriges bosh.
SI MUND TË NDIHMOJË
Kur teknika përdoret si duhet, karriget thjesht bëhen përfaqësime të jashtme hapësinore të asaj që po ndodh në mendjen e personit, në çdo mënyrë, me përfitimin e shtuar për t’i bërë më të qarta konfliktet dhe dialogët e brendshëm. Një nga shembujt më përfaqësues është komenti i brendshëm kritik: për shumë njerëz, bisedat që zhvillohen në mendjet e tyre kanë një strukturë konfliktuale të elementit të imponuar kundrejt atij spontan, emocional. Shumë njerëz kanë një gjykatës të brendshëm në mendjen e tyre që i vlerëson dhe i turpëron – një bisedë që i bën lehtësisht të ndihen të shqetësuar, të pakënaqur dhe të pasigurt.
Kur arrijmë ta eksternalizojmë këtë bisedë në dy karriget dhe t’u japim këtyre zërave të brendshëm trupin përkatës dhe praninë e tyre emocionale, dinamika mes tyre bëhet më e prekshme dhe e dukshme. Në vend që thjesht të besoni zërin e gjyqtarit dhe të supozoni se kjo është e vërteta, bëhet e qartë se ky është një pozicion pushteti që shpesh i mungon ndjeshmëria dhe mirëkuptimi për tjetrin, ose shmang lidhjet emocionale. Në shumë raste, qëndrimi i këtij gjyqtari të brendshëm njihet si një kopje e saktë e qëndrimit prindëror (qoftë nëna ose babai).