ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η Συστημική Αναπαράσταση
Η Συστημική Αναπαράσταση (systemic constellations) είναι μια μέθοδος συμβουλευτικής ή/και θεραπευτικής παρέμβασης που εφαρμόζεται σε ανθρώπινα συστήματα (δηλαδή σε άτομα, οικογένειες, ομάδες, εταιρίες κλπ), από ειδικά εκπαιδευμένους συμβούλους – θεραπευτές.
Μια Συστημική Αναπαράσταση μπορεί να διευρύνει την επίγνωση και αυτογνωσία των ατόμων, να διευκολύνει απαραίτητες αλλαγές σε οικογενειακές, κοινωνικές και επαγγελματικές σχέσεις και γενικά δημιουργεί ευκαιρίες για ανακούφιση και αλλαγή στα ανθρώπινα συστήματα. Αναφερόμαστε στις απαραίτητες αλλαγές που οδηγούν στην απελευθέρωση βαδίζοντάς προς την γαλήνη, ευτυχία, δημιουργία και εξέλιξη.
Ο Bert Hellinger (1925-2019), ως ψυχοθεραπευτής, ανέπτυξε αρχικά τη βασική και πιο γνωστή, εφαρμογή αυτής της μεθόδου, τις λεγόμενες Οικογενειακές Αναπαραστάσεις (Family Constellations) και είναι ο ιδρυτής αυτού του τρόπου εργασίας.
Οι Συστημικές Αναπαραστάσεις μας επιτρέπουν να εξετάσουμε όλα τα είδη των συνδέσεων, που υπάρχουν όχι μόνο σε μια οικογένεια αλλά και σε μια ομάδα, ένα οργανισμό, ένα στόχο, σε οράματα, εσώτερα μέρη, όργανα του σώματος, συμπτώματα, ομοιοπαθητικές θεραπείες (φάρμακα), και τα λοιπά.
Οι οικογένειες και τα άτομα μπορούν να αντιμετωπίσουν θέματα εθισμών, γάμου και σχέσεων, σωματικής και ψυχικής ασθένειας, υιοθεσίας, πένθους, επαγγελματικά και οικονομικά ζητήματα.
Οι οργανισμοί μπορούν να χρησιμοποιούν τη διαδικασία των Σ.Α για να επικεντρωθούν στην αναδιάρθρωση, την επικοινωνία, την κινητοποίηση της ομάδας, σε θέματα παρενόχλησης, ηθικά ζητήματα, λήψη αποφάσεων, θέματα στρατηγικής και προσδιορισμού σκοπού/ αποστολής.
Οι αναπαραστάσεις μπορεί επίσης να αναδείξουν νέα προοπτική σε θέματα που σχετίζονται με την κληρονομικότητα, οικογενειακές επιχειρήσεις, πολέμους, εγκλήματα ακόμα και την φυλετική καταγωγή.
Οι Συστημικές Αναπαραστάσεις μας δίνουν τη δυνατότητα, με την χρήση ατόμων ως \”εκπροσώπων\”, να προβάλλουμε προς τα έξω, ως ορατές εικόνες, εσωτερικά είδωλα/πρότυπα του κόσμου που έχουμε σχηματίσει.. Μέσω των αποκαλούμενων εκπροσώπων, απεικονίζουμε στο χώρο θέματα και βιώνουμε την «πραγματική κατάσταση» ενός συστήματος – από την οπτική γωνία του ατόμου που φέρει το θέμα.
Στη συνέχεια, μπορούμε να εξερευνήσουμε, μέσω βοηθητικών παρεμβάσεων, νέες οπτικές των πραγμάτων και εναλλακτικές δυνατότητες. Επίσης, αυτή η εξωτερικευμένη εικόνα, μας δείχνει, αν λείπει κάτι από το απεικονιζόμενο σύστημα και εφιστά την προσοχή μας σε ενδεχόμενους «κρυφούς στόχους/επιδιώξεις» και «αποκλεισμένα θέματα», που αν ληφθούν υπόψη, μπορεί να έχουν θετική σημασία για την λύση του προβλήματος.
Αυτή η δυνατότητα προσομοίωσης συστημάτων προκύπτει από την ικανότητά που έχουν όλα τα κοινωνικά ζώα, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου, να συνδέονται με πεδία πληροφοριών που είναι κοινά σε όλα τα μέλη του είδους τους. Αυτό σημαίνει ότι, αν και δεν γνωρίζουμε ένα σύστημα, για παράδειγμα ένα άτομο, μια οικογένεια, μια εταιρεία κ.τ.λ., εν τούτοις είμαστε σε θέση αυθόρμητα, αν γίνουμε το σύμβολο (εκπρόσωπος) για κάποιο στοιχείο του συστήματος ,να αισθανόμαστε και να αναφέρουμε διαφορές στη σωματική μας αντίληψη, οι οποίες αφορούν αυτό που συμβολίζουμε/εκπροσωπούμε.
